“Ik denk steeds: Wat als ze een Personenalarm had gehad?”

4 juli 2019

Zo nu en dan lezen we berichten in de krant over mensen die enkele dagen – soms zelfs langer – dood in hun woning liggen voordat ze gevonden worden. Tragische verhalen waar je meteen koude rillingen van krijgt. Maar hoe is het om zoiets van dichtbij mee te maken? Wij spraken met Ronald, die zijn buurvrouw vond, een week nadat ze was overleden.

Ronald: “In dit dorp voel ik me helemaal thuis. We wonen in een fijne buurt waar de mensen elkaar kennen en waar veel georganiseerd wordt.”

“Je leest wel eens in de krant dat iemand na overlijden nog weken dood in huis ligt. En dan denk je: dat gaat hier niet gebeuren. We kennen onze buren en houden als vanzelfsprekend een oogje in het zijl. In een dorp is de sociale controle toch een stuk hoger dan in de stad.”

Sneeuw ruimen
Toch gebeurde vorig jaar het onvoorstelbare. Op een regenachtige lenteavond liet Ronald de hond uit. “Ik liep langs het huis van onze bejaarde buurvrouw Janny. Zo’n lief mens. We hadden vanaf dag één een leuk contact met haar. Ze reageert altijd enthousiast als je iets voor haar doet, zelfs al is het maar iets kleins”. Al wandelend viel het Ronald ineens op dat Janny’s zonwering nog naar beneden was. “En dat terwijl de zon ook de dag ervoor niet geschenen had.”, herinnert Ronald zich. Hoewel het al wat later op de avond was, besloot hij bij Janny aan te bellen. Ze deed niet open.

Geen fijn gevoel
Dan bekruipt hem een raar gevoel. “Ik ben naar huis gegaan en heb de telefoon gepakt. Gewoon, om zeker te weten dat alles goed met haar was. Dat ik haar misschien wakker zou bellen, nam ik voor lief. Maar de telefoon werd niet opgenomen. Toen werd ik pas echt ongerust.” Daarop belt Ronald de overburen, die een huissleutel van Janny hebben. Ook zij hebben haar al een paar dagen niet gezien.

Achterom
Ronald en de buurman besluiten samen polshoogte te gaan nemen. “Toen we bij de deur stonden, zagen we via de gang een flinke stapel kranten in de gang liggen. Toen durfden we niet meer verder en hebben we de politie gebeld.” De politie is snel ter plaatse en vindt mevrouw in haar slaapkamer. Ze ligt naast haar bed en is al minstens een week dood.

“In shock”, beschrijft Ronald zijn gevoel toen hij het nieuws hoorde. “Ze was meer dan een week geleden overleden. Afschuwelijk. Ik had echt nooit gedacht dat ons dit kon overkomen. Het is echt niet zo dat we langs elkaar heen leven. Maar blijkbaar zijn we ook weer niet zo oplettend als we dachten. Wij niet, maar andere buren ook niet.”

Wat als…
Ook de ander buren denken nog vaak aan wat er gebeurd is. “Ik vraag me steeds af: wat als ze een alarmknop had gehad? Had ze dan nog iemand kunnen waarschuwen? Hadden we dan nog iets voor haar kunnen doen? Het was voor ons toch een kleine moeite geweest even een kijkje te gaan nemen, dat had ik veel liever gedaan dan wat we nu hebben meegemaakt.”